Category

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Σχετικά με τις κήλες

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ
Μιχάλης Ν. Βοργιάς  M.D.,F.A.C.S, Διευθυντής Χειρουργικής Κλινικής Mediterraneo Hospital, www.vorias.gr
Από τον Ιπποκράτη στον 21ο Αιώνα
Η Ιπποκρατική χειρουργική δεν υστέρησε απέναντι στην κλινική νοσολογία, παρά τις περιορισμένες ανατομικές γνώσεις.  Η φράση «οκόσα φάρμακα ουκ ιήται σίδηρος ιήται» είναι προφητική, ακόμη και για τη σημερινή εποχή.
Έτσι, η μόνη θεραπευτική λύση στην αντιμετώπιση των κηλών παραμένει η χειρουργική επέμβαση με τοποθέτηση πλέγματος,  αναφέρει ο γενικός χειρουργός Μιχαήλ Βοργιάς.  Η αντιμετώπιση της “κήλης” έχει πέραση από την συντηρητική αντιμετώπιση με “ζώνες”,  στην κλασσική χειρουργική με χρήση ραμμάτων μετά στην κλασσική χειρουργική με χρήση “πλεγμάτων” και τελευταία στην λαπαροσκοπική χειρουργική πάντα με την χρήση πλέγματος.

 

Τι είναι η κήλη;
Η κήλη είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε μια προβολή ενός σπλάχνου μέσα από ένα χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος.  Δημιουργείται από την αδυναμία στη μυϊκή δομή του κοιλιακού τοιχώματος.  Το 10% του πληθυσμού αναπτύσσεται ένα είδος κήλης κατά τη διάρκεια της ζωής.
Συμπτώματα υπάρχουν;
Τα συμπτώματα της κήλης περιλαμβάνει εντοπισμένο πόνο ή ενοχλήσεις και την παρουσία πρηξίματος στην επιφάνεια της κοιλιακής χώρας ή στην βουβωνική περιοχή.  Μια κήλη μπορεί επίσης να είναι ανώδυνη και εμφανίζεται μόνο ως ένα εξόγκωμα.  Ο πόνος μπορεί να είναι περιστασιακός ή σταθερός και το πρήξιμο μπορεί να μειωθεί ή να απουσιάζει, ανάλογα με την πίεση στην κοιλιακή χώρα. Σταθερός, έντονος πόνος σε μια τοποθεσία διογκωμένοι μπορεί να είναι μια ιατρική έκτακτη ανάγκη (περίσφιξη) και πρέπει αμέσως να αξιολογούνται από ιατρό.
Που βρίσκονται στην κοιλιά μας οι κήλες;

Η πιο κοινή θέση είναι η βουβωνική περιοχή. Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για αυτή την τάση. Πρώτον,  υπάρχει μια φυσική ανατομική αδυναμία στην περιοχή. Δεύτερον, την όρθια θέση της ανθρώπινης στάσης οδηγεί σε μια μεγαλύτερη δύναμη που ωθεί προς το κάτω μέρος της κοιλίας, αυξάνοντας την πίεση για αυτούς τους ασθενέστερες ιστούς. Άλλοι παράγοντες είναι: xειρουργική επέμβαση στην περιοχή δημιουργεί μια αδυναμία στο μύες (όσο μεγαλύτερη η τομή, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να αναπτύξει μια κήλη), Οικογενειακό Ιστορικό, Πρόωρος τοκετός, Προηγούμενη κήλη (άτομα που έχουν μια κήλη από τη μία πλευρά μπορεί να αναπτύξει μια κήλη στην άλλη πλευρά), Ορισμένες συνθήκες μπορεί να αυξάνουν την πίεση στην κοιλιακή κοιλότητα και να προκαλέσουν ένα μυ να χαλάρωση ή να κάνει μια κήλη χειρότερα.

Δηλαδή η άσκηση βοηθά;

Δυστυχώς, η άσκηση δεν βελτιώνει την κήλη αλλά ενδέχεται να επιδεινώσει την κατάσταση.  Η κήλη υπάρχει εξαιτίας μιας εντοπισμένης απουσίας των μυών και την δομή υποστήριξης της περιοχής.   Έτσι, άσκηση μπορεί να ενισχύσει τους γύρω μυείς και να επιδείνωση την εντοπισμένη αδυναμία και με την σύγχρονη αύξηση των πιέσεων στο εσωτερικό της κοιλίας το αποτέλεσμα είναι να μεγεθύνει η κήλη.

Κληρονομείται η προδιάθεση για την παρουσία κήλης?
Δεδομένου ότι η γενετική υπαγορεύει κληρονομημένη χαρακτηριστικά και δομή, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να κληρονομηθεί τα ανατομικά χαρακτηριστικά που μπορεί να προδικάσει σε μια κήλη. Μπορεί να υπάρξουν επίσης κληρονομικούς παράγοντες που οδηγούν σε αδυναμία ιστών, η οποία τελικά επιτρέπει την επιδείνωση των δομών στήριξης και οδηγεί στο σχηματισμό μιας κήλη. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι οι απόγονοι ενός ατόμου με μια κήλη τελικά θα εκδηλώσει το πρόβλημα. Ωστόσο, ορισμένα βρέφη γεννιούνται με συγγενή ελαττώματα που οδηγεί σε κήλη ανάπτυξης.

Τι μπορεί να γίνει για να αποφευχθεί μια κήλη;

Οι περισσότεροι από τους παράγοντες που οδηγούν στην ανάπτυξη των κηλών είναι πέρα από τον έλεγχο του ατόμου.

Οι κήλες συνήθως αναπτύσσονται στις δυο πλευρές του Σώματος;
Οι βουβωνοκήλες είναι πιθανό να αναπτυχθούν και από τις δύο πλευρές. Αυτό οφείλεται πιθανώς στην αναπτύξει συμμετρικά των δομικών στοιχείων, που επέρχονται με τον χρόνο είναι παρόμοια και στις δύο πλευρές. Όταν ο ασθενής αντιληφθεί μια βουβωνοκήλη από τη μία πλευρά, στην εξέταση από τον ιατρό θα αναγνωρίσετε συχνά μία μικρή κήλη στην αντίθετη πλευρά.
Πώς ένα άτομο διαπιστώνει ότι ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο είναι κήλη;

Δεν είναι όλα τα εξογκώματα και πρηξίματα κήλες, πρέπει να εξετασθούν από ιατρό. Άλλες πιθανές αιτίες περιλαμβάνουν καλοήθη ή κακοήθεις νεοπλασίες ή διογκωμένοι λεμφαδένες. Τα προβλήματα αυτά απαιτούν εντελώς διαφορετικούς τύπους αξιολόγησης και θεραπείες, η αυτοεξέταση μπορεί να είναι εσφαλμένη και να καθυστέρηση την σωστή θεραπευτική αγωγή.

Θα πρέπει να επιδιορθωθούν όλες οι κήλες;

Σε γενικές γραμμές, θα πρέπει να επιδιορθωθούν οι κήλες που διατρέχουν κίνδυνο για επιπλοκές, που προκαλούν πόνο, ή που περιορίζουν την δραστηριότητα. Αν αυτοί δεν έχουν επιδιορθωθεί, υπάρχει κίνδυνος μια επείγουσα χειρουργική επέμβαση να απαιτείται σε μεταγενέστερη ημερομηνία.

Πώς επισκευάζεται μια κήλη;

Η επιδιόρθωση μιας κήλης απαιτεί χειρουργική επέμβαση.  Υπάρχουν πολλές διαφορετικές τεχνικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν.   Στην ανοιχτή χειρουργική προσέγγιση γίνεται μία τομή πάνω από την περιοχή της κήλης, ο στόχος είναι να διαχωριστούν οι ιστοί και να βρεθεί το χάσμα. Από τη στιγμή που αυτό έχει επιτευχθεί, το χάσμα κατόπιν κλείνεται, όταν όμως μια επιδιόρθωση γίνεται με ράμματα μόνο, τα άκρα έχουν τάση και μία από τις πιθανές επιπλοκές προσέγγισης αυτής είναι να καταφέρει να θέσει την υπερβολική επιβάρυνση τους γύρω ιστούς, μέσω της οποίας μεταβιβάζονται τα ράμματα. Διαχρονικά, μπορεί να οδηγήσει το σχίσιμο αυτούς τους ιστούς και το σχηματισμό κήλης ξανά. Η συχνότητα των εν λόγω επαναλαμβανόμενων κηλών, κυρίως στην βουβωνική περιοχή, οδήγησε στην ανάπτυξη την χρήσει πλεγμάτων.  Μια εναλλακτική τεχνική αναπτύχθηκε, προκειμένου να παρέχει μια ασφαλή επισκευής και να αποφύγετε το άγχος για το παρακείμενων ιστών που προκάλεσε τραβώντας  την τρύπα που κλείνει, που γεφυρώνει την τρύπα ή αδυναμία με ένα κομμάτι πλέγματος. Το πλέγμα είναι ένα μόνιμο υλικό και, ραμμένο στα περιθώρια του ελλείμματος, επιτρέπει την κανονική διαδικασία επούλωσης του οργανισμού και ενσωματώνεται. Η επέμβαση με χρήση πλέγματος έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο επισκευής.

Τι προσφέρει η λαπαροσκοπική χειρουργική στις επεμβάσεις αυτές;

Ορισμένοι παράγοντες οδήγησαν στην ανάπτυξη μιας νέας μεθόδου της επιδιόρθωσης που γίνεται λαπαροσκοπικά.  Αυτή η τεχνική είναι μια επέκταση μιας μεθόδου επιδιορθώσεις με πλέγμα που χρησιμοποιήθηκε σε ασθενείς οι οποίοι είχαν υποτροπή κήλης.  Προηγουμένως, η τοποθέτηση του πλέγματος απαίτησε μια ξεχωριστή τομή, ωστόσο, με την προοδευτική ανάπτυξη των μέσων και τεχνικών για την λαπαροσκοπική χειρουργική, η ίδια διαδικασία μπορεί τώρα να γίνει με αρκετές σχετικά μικρές τομές. Αυτό επιτρέπει ο χειρούργος να εισάγει πίσω από την κήλη το πλέγμα  με ελάχιστη ζημία στην επιφάνεια στην κοιλιακή χώρα. Τα πλεονεκτήματα αυτής της μεθόδου περιλαμβάνει κάλυψη του συνόλου των πιθανών  σημείων, η οποία μειώνει τους κινδύνους της επανάληψης, ενώ επίσης μειώνοντας το ποσό του μετεγχειρητικού πόνου.  Αυτό το είδος της χειρουργικής είναι λιγότερο επεμβατική από παραδοσιακές επεμβάσεις κήλης. Με την Λαπαροσκόπηση, μικροσκοπικές οπτικές ίνες εισάγονται στην κοιλιακή χώρα μέσω μικρών τομών. Το άτομο μπορεί να έχει τρεις μικρές τομές. Η αποκατάσταση γίνεται με την λιγότερη επεμβατική χειρουργική.   Ο ασθενής μπορεί ακόμα και να πάει σπίτι την ίδια ημέρα.

Τι είδους αναισθησία χρησιμοποιείται για χειρουργική της κήλης;

Οι περισσότερες επεμβάσεις κηλών μπορεί να γίνει με μια ποικιλία μεθόδων.  Με τις σύγχρονες τεχνικές και την εγχειρητική παρακολούθηση η γενική αναισθησία είναι πολύ ασφαλές. Ωστόσο η χειρουργική μπορεί επίσης να διεξαχθεί υπό τοπικής αναισθησίας ή περιφερειακής αναισθησίας, χρησιμοποιώντας συχνά καταστολή (μέθη) με φάρμακα για να βοηθήσει να χαλαρώσει ο ασθενείς. Το συγκεκριμένο τύπο αναισθητικό για ένα συγκεκριμένο ασθενή επιλέγεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση της γενικής υγείας και τις επιμέρους ανησυχίες του ασθενούς.

Τι φροντίδα είναι αναγκαία μετά από την επέμβαση;

Ο ασθενής επανέρχεται στις κανονικές δραστηριότητες του, όπως ο γιατρός του τον συμβουλεύει.

Πρωκτικός Κνησμός

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ
Μιχάλης Ν. Βοργιάς  M.D.,F.A.C.S, Mediterraneo Hospital, www.vorias.gr
Τα προβλήματα του πρωκτού είναι κοινά.  Σχεδόν όλοι θα αντιμετωπίσουν πρωκτικό κνησμό, πόνο ή αιμορραγία κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωή τους. Τα προβλήματα αυτά συχνά είναι μικρά και μπορεί να εξαφανιστούν από μόνα τους ή με απλή θεραπεία.
Πρωκτικός κνησμός «φαγούρα» (pruritus) δεν είναι συνήθως ένα σημάδι σοβαρής ασθένειας.  Αρχικά, το δέρμα του πρωκτού εμφανίζεται ερυθρό, συνέπεια της φαγούρας και το ξύσιμο μετατρέπει το δέρμα σε λευκό και παχυμένο. Κοινές αιτίες πρωκτικού κνησμού είναι:
• Ελλειπής  καθαρισμός μετά την κένώση
• Φάρμακα  ή  ειδικά φάρμακα που προκαλούν διάρροια ή δυσκοιλιότητα, όπως τα αντιβιοτικά
• Καθαρισμός του πρωκτού με πολύ ζεστό νερό και ισχυρά σαπούνια.  Αυτή η περιοχή είναι συνήθως λιπαρή, αυτό προστατεύει έναντι του ερεθισμού των κινήσεων του εντέρου. Επανειλημμένος καθαρισμός και πλύσιμο θα καταργήσει αυτά τα έλαια και μπορεί να οδηγήσει σε έναν φαύλο κύκλο φαγούρας και ξύσιμο που μπορεί να είναι δύσκολο να σταματήσετε.
• Η χρήση αρωματιζόμενου  χαρτίου τουαλέτας, αρωματικό σαπούνι ή αλοιφές (όπως αυτά που περιέχουν βενζοκαίνη)
• Μια  κατάσταση γενικευμένης ξηροδερμίας που επηρεάζει ολόκληρο το σώμα. Αυτή η κατάσταση είναι πιο κοινή στους ενηλίκους μεγαλύτερης ηλικίας.
• Αιμορροΐδες.  Οι αιμορροΐδες είναι φλέβες στο κάτω άκρο του το ορθό ή έξω από τον πρωκτό
• Προσβολή του πρωκτό ή ορθό από ιούς (όπως τα κονδυλώματα), βακτηρίδια, μύκητες  και παράσιτα (όπως ψώρα & οξύουρουςι)
• Ορισμένα τρόφιμα, όπως καφές, τσάι, κόλα, αλκοολούχα ποτά, σοκολάτα, ντομάτες, πικάντικα τρόφιμα και μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C
Πρωκτικό πόνος μπορεί να προκληθεί από διάρροια, δυσκοιλιότητα, πρωκτικό κνησμό και ξύσιμο.  Αυτός ο πόνος, που προκαλείται από αυτές τις αιτίες συνήθως απομακρύνεται όταν θεραπευθεί η αιτία.  Άλλες κοινές αιτίες του πρωκτικού πόνου περιλαμβάνουν:
• Αιμορροΐδοπάθεια (αιμορροΐδική κρίση ή θρόμβωση αιμορροΐδας)
• Διoρθρωτικά προβλήματα, όπως η ραγάδα δακτυλίου,  το περιεδρικό συρίγγιο ή πρόπτωση πρωκτού
• Μόλυνση, από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, προστατίτιδα,περιεδρικό απόστημα
• Τραυματισμό από ξένο σώμα ή πρωκτική συνουσία
• Παθήσεις, όπως η κίρρωση του ήπατος, διαβήτη, λέμφωμα, νόσος του Crohn και ελκώδη κολίτιδα
• Καρκίνος του ορθού, προστάτου ή δέρματος
• Προηγούμενη θεραπεία, όπως  χειρουργική επέμβαση ή ακτινοβολίες στην περιοχή
• Μυικοί σπασμοί  (proctalgia fugax)
Πρωκτική αιμορραγία 
Πολλοί άνθρωποι έχουν πρωκτική αιμορραγία. Ερεθισμός του ορθού από διάρροια ή δυσκοιλιότητα, μία αιμορροΐδα ή μια ραγάδα μπορεί να προκαλέσει μια μικρή ποσότητα φωτεινό κόκκινο αίμα στην επιφάνεια της λεκάνής ή στο χαρτί τουαλέτας.  Αυτός ο τύπος αιμορραγίας μπορεί να προκαλέσει πόνο κατά τη διάρκεια της κένωσεις.  Δεν είναι σοβαρή αν υπάρχει μόνο μια μικρή ποσότητα αίματος και η αιμορραγία σταματάει σε λίγα δευτερόλεπτα.
Αιμορραγία μπορεί να παρουσιαστεί οπουδήποτε στην πεπτική οδό. Το αίμα είναι εύπεπτο καθώς μετακινείται μέσω του πεπτικού σωλήνα, έτσι το αίμα από μία αιμορραγία από το στομάχι έχει σκούρο μαύρο χρώμα που μιάζει σαν πίσσα.  Αίμα που έχει μετακινηθεί γρήγορα μέσω του πεπτικού σωλήνα ή που αρχίζει κοντά το ορθό εμφανίζεται κόκκινο ή σκούρο κόκκινο.
Θεραπεία στο σπίτι πριν τον Χειρουργό
….του πρωκτικού κνησμού
Δοκιμάστε αυτά τα μέτρα για καταπολέμηση του πρωκτικό κνησμό:
• Καλή υγιεινή. Καθαρίστε την περιοχή απαλά με το νερό και βαμπάκι ή καλύτερα με μωρομάντηλα.  Χρησιμοποιείται αλοιφή με Βιταμίνη A + D, ηρεμεί το δέρμα και το προστατεύει από περαιτέρω ερεθισμός
• Αποφύγετε Αρωματικά και χρωματιστό χαρτί τουαλέτας
• Αγοράστε χαρτί υγείας λευκό, άοσμο
• Μην χρησιμοποιείτε αρωματικά σαπούνια, τα οποία να ερεθίζουμε δέρμα
• Αλοιφές που περιέχουν 1% υδροκορτιζόνη μόνο γιά 7-10 ημέρες
• Μην χρησιμοποιείτε κρέμες ή αλοιφές, που περιέχουν αντιισταμινικά
• Υπερβολική εφίδρωση. Για πρωκτικό κνησμό που προκαλούνται από υπερβολική εφίδρωσης, αποφεύγεται στενά εσώρουχα και όχι συνθετικά.  Μπορεί να χρησιμοποιήσετε σκόνη ταλκ για να απορροφήσουν υγρασία, πριν από την εφαρμογή του ταλκ, στεγνώστε την περιοχή καλά.
….Για τον έλεγχο του κνησμού
• Να σπάσει ο φαύλος κύκλος κνησμού-ξυσίματος
• Το βράδυ ένα αντιισταμινικό αμβλύνει τις νυκτερινές φαγούρες
• Ζεστό μπάνιο καθιστικό 3 φορές κάθε μέρα και μετά από κάθε κένωση.
• Μετά το μπάνιο, καλό στέγνωμα του πρωκτό
• Αποφύγετε τροφές που μπορεί να αυξήσει τον κνησμό, όπως καφές, τσάι, κόλα, αλκοολούχα ποτά, σοκολάτα, ντομάτες, πικάντικα τρόφιμα και υπερβολικά ποσά βιταμίνης C, επί τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Να προσθέσετε βαθμιαία αυτές της τροφές πίσω στη δίαιτά σας, ένα στοιχείο κάθε φορά, για να προσδιορίσετε πιο προκαλεί την φαγούρα.
• Κοπή νυχιών αν έχετει νυχτερινή τάση για ξύσιμο και να φοράτε βαμβακερά γάντια τη νύχτα για να σταματήσει το ασυνείδητο ξύσιμο που μπορεί να προκύψει, ενώ κοιμάστε.
• Ελεγχος του Stress.  Όντας κάτω από άγχος και αίσθηση αγωνία ή ανησυχία μπορεί να προκαλέσει κάποια άτομα να βιώσουν τη φαγούρα του δέρματος.
…. Για τον πόνο & την παρουσία αίματος
Όταν έχετε αιμορραγία, μην λαμβάνεται Ασπιρίνη, αντιπηκτικά ή άλλα μην-στεροειδη αντιφλεγμονώδη, όπως voltarene, mesulid γιατί μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία του πεπτικού.
Τα φάρμακα αυτά αυξάνουν κάθε μορφή αιμορραγίας.  Με συμπτώματα πόνου ή αιμορραγία πάντα είναι σκόπιμο μια απλή εξέταση από τον οικογενειακό σας ιατρό, ειδικά όταν:
• Oπόνος αυξάνει ή δεν βελτιώνεται
• Το αίμα αυξάνεται στα κόπρανα
• Παρουσιασθεί οίδημα ή ένα εξόγκωμα γύρω από τον πρωκτό
• Συνυπάρχει πυρετός
• Τα συμπτώματα αυξάνονται σε ένταση και συχνότητα
eye clinic medeiterraneo hospital - Οίδημα Ωχράς Κηλίδας στους Διαβητικούς Ασθενείς

Οίδημα Ωχράς Κηλίδας στους Διαβητικούς Ασθενείς

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΚΟ
Ιωάννης Α. Μάλλιας – Χειρουργός Οφθαλμίατρος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, Διευθυντής Οφθαλμολογικού Τμήματος Mediterraneo Hospital

Τι νεότερο υπάρχει για την αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας στους διαβητικούς ασθενείς;

Το διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε στάδιο κατά τη διάρκεια της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι μια χρόνια, προοδευτική διαταραχή του αμφιβληστροειδικού μικροαγγειακού δικτύου και μια από τις συχνότερες μικροαγγειακές επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη.
Η πλειοψηφία των ασθενών με μακρόχρονο σακχαρώδη διαβήτη θα αναπτύξει τελικά διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια σε κάποιο βαθμό. Στις πρωιμότερες ορατές κλινικές εκδηλώσεις της αμφιβληστροειδοπάθειας περιλαμβάνονται τα μικροανευρύσματα και οι αιμορραγίες. Οι βαμβακόμορφες κηλίδες, επίσης γνωστές ως μαλακά εξιδρώματα, είναι ισχαιμικές αποφράξεις της στοιβάδας των νευρικών ινών και εμφανίζονται ως λευκές, επιφανειακά εντοπιζόμενες βλάβες, οι οποίες διαφαίνονται με τη βυθοσκόπηση. Το επόμενο και ποιο προχωρημένο στάδιο της αμφιβληστροειδοπάθειας (παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια) χαρακτηρίζεται από το κλείσιμο των αρτηριολίων και των φλεβιδίων, και από την αντιδραστική παραγωγή νέου αγγειακού δικτύου στον οπτικό δίσκο, στον αμφιβληστροειδή, στην ίριδα και τη γωνία του προσθίου θαλάμου. Η υαλοειδική αιμορραγία είναι συνήθης επιπλοκή της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, η οποία εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της διαρροής αίματος από τις ανώμαλες νέες φλέβες εντός του υαλοειδούς.
Το διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) αφορά στη συσσώρευση υγρού στις στοιβάδες του αμφιβληστροειδούς. Το ΔΟΩ μπορεί να προκύψει σε οποιαδήποτε φάση εξέλιξης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και είναι η σημαντικότερη αιτία μείωσης της οπτικής οξύτητας των διαβητικών ασθενών.
Η διάσπαση του αιματοαμφιβληστροειδικού φραγμού οδηγεί στη διαρροή των συστατικών του πλάσματος στον περιβάλλοντα αμφιβληστροειδή, γεγονός που οδηγεί σε αμφιβληστροειδικό οίδημα. Όταν το ΔΟΩ αφεθεί χωρίς θεραπεία, πάνω από το 50% των ασθενών θα εμφανίσει απώλεια της όρασης ≥10 γράμματα σε διάστημα 2 ετών.
Στα επιπλέον συμπτώματα του διαβητικού οιδήματος περιλαμβάνονται: η παραμόρφωση της εικόνας, η μείωση της ευαισθησίας στην αντίθεση (contrast sensitivity), η φωτοφοβία, οι διαταραχές της αντίληψης των χρωμάτων και τα παράκεντρα σκοτώματα (ελλείμματα του οπτικού πεδίου).
Ο επιπολασμός της οπτικής δυσλειτουργίας λόγω ΔΟΩ ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο και τη διάρκεια του διαβήτη.
Στους διαβητικούς ασθενείς το ποσοστό επιπολασμού του κλινικά σημαντικού οιδήματος της ωχράς κηλίδας (CSME) είναι περίπου 6-10%.
Από διάφορες μελέτες προκύπτει ότι το 0,6% του γενικού πληθυσμού πάσχει από κλινικά σημαντικό οίδημα της ωχράς.

Παράγοντες κινδύνου:

Το ΔΟΩ μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και διάφοροι παράγοντες κινδύνου σχετίζονται με την εμφάνιση και την πορεία του. Ο κυριότερος παράγοντας είναι τα αυξημένα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ΗbAIc
 Η αρτηριακή υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία, η διαβητική νεφροπάθεια και το κάπνισμα είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση και την πρόγνωση του διαβητικού οιδήματος της ωχράς.
Η οπτική δυσλειτουργία λόγω ΔΟΩ επιβαρύνει σημαντικά τόσο τον ίδιο τον ασθενή όσο και το σύστημα υγείας. Για τον ασθενή, η απώλεια της ανεξαρτησίας μπορεί να είναι αποτέλεσμα της μειωμένης ικανότητας εκτέλεσης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, όπως είναι το διάβασμα ή η οδήγηση, γεγονός που οδηγεί σε επιδείνωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Σε κοινωνικό επίπεδο, ο οικονομικός αντίκτυπος του ΔΟΩ προκύπτει τόσο από τις άμεσες δαπάνες υγείας, όσο και από τις έμμεσες δαπάνες, όπως η απώλεια παραγωγικότητας.
Εκτός από το οίδημα, στα μορφολογικά χαρακτηριστικά του ΔΟΩ που γίνονται εμφανή στην τομογραφία οπτικής συνοχής περιλαμβάνονται η διάχυτη αμφιβληστροειδική πάχυνση, οι ενδοαμφιβληστροειδικοί κυστικοί χώροι, η ορώδης αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, ο σχηματισμός επιαμφιβληστροειδικής μεμβράνης και η ενδοαμφιβληστροειδική αιμορραγία.
Διάχυτο ΔΟΩ: διαρροή από διάχυτα διευρυμένα αμφιβληστροειδικά τριχοειδή σε όλο τον οπίσθιο πόλο.
Η συνεχιζόμενη υπεργλυκαιμία σε ασθενείς με διαβήτη μπορεί να επιδράσει στα επίπεδα έκφρασης πολλών αγγειοδραστικών παραγόντων, οι οποίοι με τη σειρά τους μπορεί να συμβάλλουν σε δομικές και λειτουργικές μεταβολές στο ΔΟΩ και στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Για παράδειγμα, σημαντικά αυξημένα επίπεδα του VEGF και της ιντερλευκίνης -6 (IL-6)-παραγόντων που αυξάνουν την αγγειακή διαπερατότητα – έχουν παρατηρηθεί τόσο στο υδατοειδές υγρό όσο και στο υαλοειδές ασθενών με ΔΟΩ.
Ο VEGF είναι κύριος διαμεσολαβητής της αυξημένης αμφιβληστροειδικής διαπερατότητας. Μπορεί να προκαλέσει υπερδιαπερατότητα του αιματοαμφιβληστροειδικού φραγμού, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, με πλήθος μηχανισμών.
Η υποξία, που προκαλείται από την αγγειοσυστολή ή τη μη διήθηση των αμφιβληστροειδικών τριχοειδών σε διαβητικούς οφθαλμούς οδηγεί σε αυξημένη έκφραση του VEGF από διάφορα αμφιβληστροειδικά κύτταρα. Άλλοι αγγειοδραστικοί παράγοντες, όπως είναι η IL-6 και η αγγειοτενσίνη ΙΙ, μπορεί να παίζουν ρόλο σε αυτή την αυξημένη έκφραση μέσω της άμεσης διέγερσης της παραγωγής του VEGF.
Ο κύριος τρόπος αντιμετώπισης του ΔΟΩ ήταν και παραμένει μέχρι και σήμερα η φωτοπυξία του αμφιβληστροειδούς με Argon laser. Στις περιπτώσεις εστιακού οιδήματος γίνεται φωτοπηξία των μικροανευρυσμάτων. Στις περιπτώσεις διάχυτου οιδήματος εφαρμόζεται laser δίκην δικτύου (grid laser) ή συνδυασμός (modified grid laser).
Τους τελευταίους μήνες έχει προστεθεί στη θεραπευτική μας φαρέτρα για το ΔΟΩ οι αντι-αγγειογενετικοί παράγοντες. Η ρανιμπιζουμάμπη (Lucentis) είναι ένα μικρό τμήμα πλήρως ανθρωποποιημένου μονοκλωνικού αντισώματος, το οποίο δεσμεύει και αναστέλλει πολλαπλές ισομορφές βιολογικά ενεργού αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF)-A.
Το φάρμακο χορηγείται με ενδοϋαλοειδική ένεση υπό άσηπτες συνθήκες σε χειρουργική αίθουσα από χειρουργό οφθαλμίατρο εκπαιδευμένο στη διενέργεια ενδοϋαλοειδικών ενέσεων.
Η θεραπεία χορηγείται μηνιαία και συνεχίζεται έως ότου επιτευχθεί μέγιστη οπτική οξύτητα, δηλαδή οπτική οξύτητα ασθενούς σταθερή για τρεις διαδοχικές μηνιαίες αξιολογήσεις, που γίνονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Lucentis. Συνεπώς, αν δεν υπάρχει βελτίωση στην οπτική οξύτητα κατά τη διάρκεια του χρόνου χορήγησης τριών ενέσεων, η συνέχιση της θεραπείας δεν συνιστάται.
Στη συνέχεια οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται κάθε μήνα ως προς την οπτική οξύτητα .
Η θεραπεία επαναλαμβάνεται όταν η παρακολούθηση δείχνει απώλεια οπτικής οξύτητας, που οφείλεται σε ΔΟΩ Τότε θα πρέπει να χορηγούνται μηνιαίες ενέσεις, έως ότου επιτευχθεί ξανά σταθερή οπτική οξύτητα για τρεις συνεχόμενες αξιολογήσεις(υποδηλώνοντας δύο ενέσεις κατ’ελάχιστο).
Το διάστημα ανάμεσα σε δύο δόσεις δεν πρέπει να είναι μικρότερο του 1 μήνα.
Η αποτελεσματικότητα των ενέσεων μπορεί να εκτιμηθεί με την μέτρηση της οπτικής οξύτητας και τη μέτρηση του πάχους του κεντρικού αμφιβληστροειδούς με την OCT.
Στις μέρες μας γίνονται πολλές μελέτες που συγκρίνουν τα αποτελέσματα της φωτοπηξίας με την ενδουαλοειδική χορήγηση ρανιμπιζουμάμπης καθώς και τον συνδυασμό και των δύο θεραπειών.

Φρουρός Λεμφαδένας

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ
Γεώργιος Μητρόπαπας, M.D., PhD, Γενική Χειρουργική, Mediterraneo Hospital, 08/04/2011
MHTROPAPAS1 300x269 - Φρουρός ΛεμφαδέναςΟρισμός

Είναι ο πρώτος λεμφαδένας-σταθμός, που θεωρητικά μεταναστεύουν καρκινικά κύτταρα από έναν πρωτοπαθή όγκο.

Φυσιολογία

Οι λεμφαδένες είναι μικροί σχηματισμοί μεγέθους ολίγων χιλιοστών, οι οποίοι φιλτράρουν υγρά, που κυκλοφορούν στο σώμα κι έτσι αποτελούν σταθμοί συλλογής ξένων σωμάτων, όπως βακτηρίων ιών ή καρκινικών κυττάρων. Στη συνέχεια λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται επί των συλλεχθέντων ξένων σωμάτων εντός των λεμφαδένων και τα εξολοθρεύουν.
Σε κάποιες μορφές καρκίνου η μετανάστευση (μετάσταση) των καρκινικών κυττάρων γίνεται αρχικά προς τους επιχώριους (γειτονικούς) λεμφαδένες κι εν συνεχεία προς τους πιο απομακρυσμένους σταθμούς λεμφαδένων. Αυτή η μεταστατική οδός ονομάζεται λεμφογενής. Η γενική ιδέα του “φρουρού λεμφαδένα” συνίσταται στο, ότι η πιο πρώιμη μετάσταση λεμφογενώς γίνεται προς τον πιο κοντινό λεμφαδένα κι επομένως εάν η βιοψία του συγκεκριμένου λεμφαδένα αποβεί αρνητική, υπάρχει βάσιμη αποδοχή, πως ο καρκίνος δεν έχει διασπαρεί προς άλλα μέρη του σώματος.

Χρησιμότητα βιοψίας φρουρού λεμφαδένα

Ορισμένοι καρκίνοι μεθίστανται καθ’υπεροχήν με τη λεμφική οδό. Ανάμεσα σε αυτούς κατά κύριο λόγο είναι ο καρκίνος του μαστού και το μελάνωμα. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η χειρουργική εξαίρεση τέτοιων καρκίνων συνδυαζόταν σχεδόν πάντα με σύγχρονη αφαίρεση και άλλοτε άλλων ομάδων λεμφαδένων, προς αποκλεισμό της διαφυγής του όγκου από τα στενά όρια της πρωτοπαθούς εστίας. Έτσι η μαστεκτομή συνδυαζόταν με λεμφαδενικό καθαρισμό της σύστοιχης μασχαλιαίας κοιλότητας (10-30 λεμφαδένες). Η επέμβαση αυτή παρείχε το πλεονέκτημα, πως όλοι οι επιχώριοι λεμφαδένες τίθεντο στη διάθεση του παθολογοανατόμου προς εξέταση, οπότε καθοριζόταν με ακρίβεια η λεμφογενής μετάσταση ή όχι. Είχε όμως το μειονέκτημα να συνδυάζεται με σοβαρές και ιδιαίτερα νοσηρές παρενέργειες, όπως κινητικά προβλήματα στον ώμο, επιμόλυνση του τραύματος, νευρικές βλάβες και λεμφοίδημα στο χέρι. Το λεμφοίδημα είναι έντονο πρήξιμο οφειλόμενο στη συσσώρευση λεμφικού υγρού.

Με το σχεδιασμό κι εφαρμογή μιας λιγότερο επεμβατικής χειρουργικής πράξης, όπως είναι η βιοψία του φρουρού λεμφαδένα, επετεύχθη η σχεδόν εξαφάνιση των μετεγχειρητικών επιπλοκών, η μείωση του εγχειρητικού χρόνου, ο λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και τελικά η βραχύτερη περίοδος ανάρρωσης.

Χειρουργοί που εκπαιδεύονται σε αυτού του είδους τη χειρουργική επέμβαση, μπορούν κι ανευρίσκουν το φρουρό λεμφαδένα σε ποσοστό 85-98%. Η ακρίβεια με την οποία μπορεί κανείς διά της συγκεκριμένης μεθόδου να καθορίσει εάν η νόσος έχει επεκταθεί στους λεμφαδένες, ανέρχεται σε ποσοστό 95%. Εξάλλου το περιορισμένο υλικό προς εξέταση παρέχει στον παθολογοανατόμο τη δυνατότητα μιας σαφώς πιο ενδελεχούς εξέτασης.

Προετοιμασία

Ο χειρουργός αρχικά πρέπει να καθορίσει ποιος από τους λεμφαδένες είναι ο φρουρός. Για το σκοπό αυτό ακολουθεί μία εκ των κατωτέρω ή και συνδυασμό αυτών, μεθόδων:

Ένεση ρ α δ ι ε ν ε ρ γ ο ύ υλικού. Ενίεται μικρή ποσότητα τεχνητίου-99 εντός του μαστικού ιστού, πλησίον του όγκου και κάτωθεν της θηλής. Το ραδιενεργό αυτό υλικό αναμιγνύεται με τα υγρά του σώματος και ταξιδεύει προς τους λεμφαδένες μαζί με τη λέμφο. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ο γιατρός χρησιμοποιώντας μία ειδική κεφαλή, που ανιχνεύει επίπεδα ακτινοβολίας, εντοπίζει ακριβώς τη θέση στο δέρμα κάτω από την οποία ανευρίσκεται ο λεμφαδένας με το υψηλότερο επίπεδο ακτινοβολίας, επομένως ο λεμφαδένας φρουρός. Η ένεση πραγματοποιείται 20 λεπτά ή 8 ώρες προ του χειρουργείου.

Ένεση μπλε χ ρ ω σ τ ι κ ή ς ουσίας. Σε αυτήν την περίπτωση ενίεται χρωστική πέριξ του όγκου, οπότε γίνεται ορατή πλέον κατά τη διάρκεια του χειρουργείου η θέση του φρουρού λεμφαδένα, αφού αυτός φιλτράρει πρώτος τη λέμφο με τη χρωστική.
Το ποσοστό επιτυχούς ανεύρεσης του φρουρού λεμφαδένα με την έγχυση της χρωστικής ανέρχεται στο 82%, με την έγχυση της ραδιενεργού ουσίας στο 94% και με την έγχυση και των δύο στο 98%.

Κατά την επέμβαση

Συνήθως η εκτομή του φρουρού λεμφαδένα συνδυάζεται, και μάλιστα προηγείται χρονικά, με την ογκεκτομή του μαστού. Εντοπίζεται είτε οπτικά, βάφεται μπλε, είτε με την ανίχνευση της ακτινοβολίας, η περιοχή του δέρματος κάτω από την οποία ανευρίσκεται ο φρουρός λεμφαδένας κι ακολουθεί η τομή του δέρματος. Αφαιρούνται 1-3 λεμφαδένες, οι οποίοι αποστέλλονται για ταχεία βιοψία, ενώ ο χειρουργός συνεχίζει με την ογκεκτομή ή μαστεκτομή κι όταν έρθει το αποτέλεσμα της ταχείας, συνεχίζει με τον λεμφαδενικό καθαρισμό της μασχάλης εάν αυτό είναι θετικό, αλλιώς η επέμβαση λαμβάνει τέλος.

Μετά την επέμβαση

Συνήθως οι ασθενείς εξέρχονται την ίδια μέρα από το νοσοκομείο κι επιστρέφουν στις συνήθεις δραστηριότητές τους εντός ολίγων ημερών. Το ραδιενεργό υλικό αποβάλλεται πλήρως από τον οργανισμό εντός 24-48 ωρών.

Αιμορροΐδες & THD, μια ανώδυνη τεχνική

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

THD 300x187 - Αιμορροΐδες & THD, μια ανώδυνη τεχνικήΜιχάλης Βοργιάς, MD, FACS – Γεν. Χειρουργός, Mediterraneo Hospital, 19/01/2009

Τι είναι οι αιμορροΐδες?
Όλοι οι άνθρωποι έχουν αιμορροΐδες στην περιοχή του πρωκτού, δηλαδή αυτές αποτελούν φυσιολογικό ανατομικό στοιχείο της περιοχής αυτής. Οι αιμορροΐδες ή «αγγειακά μαξιλάρια» ( vascular cushions ) δηλαδή ένα αγγειακό πλέγμα στην περιοχή του πρωκτού. Κατά την διάρκεια της αφόδευσης δρουν σαν προστατευτικά μαξιλάρια, επίσης σε κάποιο βαθμό, βοηθούν τον πρωκτικό σφιγκτήρα στη σύγκλειση του πρωκτού και συμβάλλουν, έτσι, στην εγκράτεια των κοπράνων.Με το πέρασμα του χρόνου αυτά τα μαξιλαράκια διογκώνονται, μεγαλώνουν και φουσκώνουν και οι ιστοί που τις κρατούν στην θέση τους χαλαρώνουν. Όταν αυτό συμβεί τότε μιλάμε για πάθηση των αιμορροΐδων, με άλλα λόγια αιμορροϊδοπάθεια.

Τί προκαλεί την αιμορροϊδοπάθεια?
Οι αιμορροΐδες προκαλούνται συχνά από έναν συνδυασμό πολλών πραγμάτων όπως το σφίξιμο κατά τη διάρκεια μιας κένωσης, η συχνή δυσκοιλιότητα (σκληρές ή δύσκολες κενώσεις), διάρροια (συχνή χαλαρή, υδατώδης κένωση), εγκυμοσύνη, παχυσαρκία και κίρρωση του ήπατος.

Ποια είναι τα συμπτώματα των αιμορροΐδων?
Τα συμπτώματα των αιμορροΐδων που μπορούν να εμφανιστούν είναι πολλαπλά. Τα συμπτώματα μπορούν να γίνουν χειρότερα με το σφίξιμο κατά τη διάρκεια της δυσκοιλιότητας και με το υπερβολικά επιθετικό σκούπισμα του πρωκτού. Τα συμπτώματα μπορούν να είναι: πόνος και πίεση στο πρωκτικό κανάλι, ένα εξόγκωμα στον πρωκτό, φαγούρα και πόνος σε και γύρω από τον πρωκτό ή/και αίμα στο εσώρουχο, στο χαρτί τουαλέτας, ή τη τουαλέτα.

Τι είναι οι εσωτερικές αιμορροΐδες?
Το κλασικό σύμπτωμα μιας εσωτερικής αιμορροΐδας είναι η παρουσία αίματος όταν πηγαίνετε στη τουαλέτα. Το αίμα βρίσκεται επάνω στα κόπρανα ή το χαρτί ή στην λεκάνη της τουαλέτας. Οι εσωτερικές αιμορροΐδες επεκτείνονται περιστασιακά έξω από τον πρωκτό. Ορισμένες συνθήκες μπορούν να αναγκάσουν τις εσωτερικές αιμορροϊδες να διογκωθούν ή/και να προκαλέσουν ενόχληση και αιμορραγία συμπεριλαμβανομένων των εξής: η εγκυμοσύνη και το τραύμα κατά τη διάρκεια του τοκετού, η παχυσαρκία, η χρόνια (μακράς διαρκείας) δυσκοιλιότητα με σφίξιμο, η διάρροια, η πρωκτική επαφή και σπάνια, μια εσωτερική αιμορροΐδα διογκώνεται τόσο ώστε να προκαλέσει εμφάνιση θρόμβου αίματος.

Τι είναι αιμορροϊδική πρόπτωση?
Η αιμορροϊδική πρόπτωση είναι διεύρυνση του αιμορροϊδικού ιστού. Όταν η πρόπτωση εμφανίζεται, οφείλεται σε ολίσθηση προς τα έξω τόσο των έσω όσο και των έξω αιμορροϊδικών όζων. Αρχικά, η πρόπτωση μπορεί να εμφανιστεί μόνο κατά την κένωση αλλά ανατάσσονται αυτόματα (2ου βαθμού αιμορροϊδοπάθειας), αργότερα, 3ου βαθμού αυτές που προσπίπτουν έξω από τον πρωκτό και ανατάσσονται από τον ίδιο τον ασθενή με τη βοήθεια του δακτύλου του (3ου βαθμού ) και τέλος, αυτές που προσπίπτουν και δεν ανατάσσονται εύκολα (4ου βαθμού ).

Πώς μπορώ να αποτρέψω τις αιμορροΐδες?

Θυμηθείτε ότι οι αιμορροΐδες εμφανίζονται φυσιολογικά. Στις κοινωνίες με το λεγόμενο «δυτικό» τρόπο ζωής, ο άστατος τρόπος διατροφής, η κρεατοφαγία, η καθιστική ζωή, η ελαττωμένη άσκηση και το καθημερινό άγχος συμβάλλει στην έξαρση της δυσκοιλιότητας, που οδηγεί στην εμφάνιση αιμορροϊδοπάθειας στα άτομα που έχουν κάποια προδιάθεση. Το Αμερικανικό Κολέγιο Χειρουργών Παχέος Εντέρου και Ορθού συμβουλεύει την κατανάλωση 6-8 ποτηριών νερού και τουλάχιστον 30 γραμμαρίων φυτικής ίνας καθημερινά.

Πώς αντιμετωπίζονται οι αιμορροΐδες?

Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για να αντιμετωπίσετε τις εσωτερικές αιμορροΐδες.Υπάρχουν διάφορες άλλες μέθοδοι για να εξαλειφθούν ή να συρρικνωθούν οι αιμορροΐδες.
Αυτές είναι:
1. Rubber band ligation (Περίδεση με ελαστικούς δακτυλίους):Ο χειρουργός τοποθετεί ένα λαστιχάκι γύρω από την αιμορροΐδα για να «κόψει» την κυκλοφορία. Η αιμορροΐδα συρρικνώνεται και εξαφανίζεται.
2. Sclerotherapy (Σκληροθεραπεία): Ο χειρουργός εγχέει μια χημική ουσία στην αιμορροΐδα για να συρρικνωθεί.
3. Infrared coagulation (Φωτοπηξία): Ο χειρουργός καυτηριάζει με υπέρυθρη ακτινοβολία την αιμορροΐδα.
4. Αιμορροϊδεκτομή: Η χειρουργική διαδικασία αφαίρεσης των αιμορροΐδων.
5. Αιμορροϊδοπηξία με την χρήση κυκλικού αναστομωτήρα (stapler).
6. Απολίνωση Αιμορροϊδικών Αρτηριών με την χρήση υπερήχων (THD – Transanal Hemorrhoidal Dearterialization)

Ποια είναι η διαδικασία THD ?

Η τεχνική THD έχει ένδειξη σε συμπτωματικές εσωτερικές αιμορροϊδες ( 1ου,2ου και 3ου βαθμού ) και ιδιαίτερα όταν το κύριο σύμπτωμα είναι η αιμορραγία. Είναι ελάχιστη επεμβατική τεχνική.Κατά τη διάρκεια της επέμβασης THD, ο εκπαιδευμένος χειρουργός εντοπίζει με την χρήση Doppler κλάδους της άνω αιμορροϊδικής αρτηρίας και στα σημεία αυτά τοποθετεί απορροφήσημο ράμμα, έτσι γίνεται αποκοπή της αρτηριακής ροής. Απομένει από το φλεβικό δίκτυο να «συρρίκνωση» της αιμορροΐδες. Αν συνυπάρχει και « αιμορροϊδική πρόπτωση » ο χειρουργός, εκτελεί και αιμορροϊδοπηξία ( η προς τα πάνω έλξη του βλεννογόνου που προσπίπτει ), έτσι, γίνεται η επανατοποθέτηση των λεγόμενων « αγγειακών μαξιλαριών » εντός του πρωκτικού αυλού.Επειδή δεν υπάρχει καμία αφαίρεση ιστού, ο πόνος είναι ελάχιστος.

Πότε μπορώ να επιστρέψω στις κανονικές δραστηριότητές μου ?

Η μέθοδος THD επιτρέπει την πολύ γρήγορη αποκατάσταση. Οι κανονικές δραστηριότητες μπορούν να επαναληφθούν μέσα σε 24-48 ώρες.

Θέματα Χειρουργικής Ογκολογίας – Πρόληψη στον Καρκίνο Παχέος Εντέρου

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ
Γιώργος Μητρόπαπας – Γεν. Χειρουργός, Mediterraneo Hospital 16/07/2008

Διαλογή Πληθυσμού (Screening tests)

Colon Cancer 300x225 - Θέματα Χειρουργικής Ογκολογίας - Πρόληψη στον Καρκίνο Παχέος ΕντέρουΤι είναι;

Είναι ο καρκίνος, που αναπτύσσεται στο παχύ έντερο και το ορθό. Αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου από καρκίνο στον άνθρωπο, κάτι το οποίο δε θα έπρεπε να συμβαίνει αν αναλογιστεί κανείς, πως εάν κάθε άτομο άνω των 50 ετών υποβαλόταν στον απαιτούμενο προληπτικό έλεγχο, θα μπορούσαν να αποφευχθούν περισσότεροι από το ένα τρίτο αυτών των θανάτων.

Στατιστικά στοιχεία

Αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου από καρκίνο, μετά από αυτόν του πνεύμονα
Το 93% των περιστατικών αφορά σε άτομα άνω των 50 ετών
Προσβάλλονται αδιακρίτως γυναίκες και άνδρες
Ο κίνδυνος εμφάνισης αυξάνεται με την ηλικία

Πώς η διαλογή του πληθυσμού σώζει ζωές;

Σχεδόν πάντα ο ορθοκολικός καρκίνος αποτελεί εξελικτικό στάδιο προκαρκινικών πολυπόδων του ορθού και του παχέος εντέρου. Ο προληπτικός έλεγχος εντοπίζει αυτούς τους πολύποδες, συμβάλλοντας έτσι στην έγκαιρη απομάκρυνσή τους πριν εξαλλαχθούν σε καρκίνο, ανιχνεύει δε τον καρκίνο, όταν εφαρμόζεται συστηματικά, σε πιο πρώιμα στάδια, καθιστώντας τη θεραπεία του πιο αποτελεσματική.

Σε ποια ηλικία αρχίζει ο προληπτικός έλεγχος;

Η ηλικία των 50 σηματοδοτεί την έναρξη του προληπτικού ελέγχου, ο οποίος συνιστάται να επαναλαμβάνεται περιοδικά. Επιβάλλεται η έναρξή του σε νεαρότερες ηλικίες ή πιο πυκνά μεσοδιαστήματα όταν:
Ο εξεταζόμενος ή στενός συγγενής αναφέρει ιστορικό πολυπόδων ή καρκίνου
Ο εξεταζόμενος πάσχει από φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

Προκαλεί συμπτώματα;

Δυστυχώς τόσο οι πολύποδες, όσο και ο καρκίνος μπορεί στα πρώιμα στάδιά τους να μην προκαλούν συμπτώματα. Συνήθως όμως προκαλούν:
Παρουσία αίματος στα κόπρανα
Μεταβολή των εντερικών συνηθειών, του τύπου της δυσκοιλιότητας ή της ελάττωσης της διαμέτρου των κοπράνων
Ανεξήγητη απώλεια βάρους
Ανορεξία, ζάλη, αναιμία
Ανεξήγητο κοιλιακό άλγος
Φυσικά πρόκειται για μη ειδικά συμπτώματα, που προκαλούνται από πλήθος άλλων παθήσεων και που χρήζουν ερμηνείας και διερεύνησης από γιατρό.

Εξετάσεις διαλογής πληθυσμού (Screening tests)
Εφαρμόζονται μία-μία ή σε συνδυασμό κατά περίπτωση
Εξέταση ανίχνευσης αίματος στα κόπρανα. Χρειάζεται δείγμα κοπράνων από τρεις διαδοχικές κενώσεις.
Δακτυλική εξέταση. Ελέγχονται δακτυλικώς τα τελευταία 10εκ. του παχέος εντέρου.
Σιγμοειδοσκόπηση. Επιτρέπει τον “οπτικό” έλεγχο του βλεννογόνου μέχρι το αριστερό τμήμα του παχέος εντέρου.
Ολική κολοσκόπηση. Ελέγχεται στο σύνολό του το παχύ έντερο, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα εξαίρεσης βλαβών προς βιοψία.
Βαριούχος υποκλυσμός. Εισάγεται αρχικά ένα ένεμα βαρίου διά του πρωκτού, ακολουθεί ένα δεύτερο αέρα και λαμβάνονται ακτινογραφίες, στις οποίες απεικονίζεται με σαφήνεια ολόκληρη η επιφάνεια του αυλού του παχέος εντέρου.
Αξιολόγηση των εξετάσεων

laparoscopic surgery mediterraneo hospital 1 - Βουβωνοκήλη εώς Κοιλιοκήλη - Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση

Βουβωνοκήλη εώς Κοιλιοκήλη – Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση

By ΓΕΝΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ

Μιχάλης Βοργιάς, MD, FACS – Γεν. Χειρουργός, Mediterraneo Hospital, 16/07/2008

7 boubonokili - Βουβωνοκήλη εώς Κοιλιοκήλη - Λαπαροσκοπική ΑποκατάστασηΤι είναι κήλη;

Για τον ασθενή η «κήλη» σημαίνει ότι παρατηρεί μία δερματική προβολή που προκαλεί πόνο στο σημείο εμφανίσεως της.Για τον γιατρό η «κήλη»είναι η πρόπτωση ενδοκοιλιακού οργάνου, συνήθως τμήμα λεπτού εντέρου, το οποίο ανατάσσεται στην κοιλιακή χώρα χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα και όταν δεν ανατάσσεται και υπάρχει πόνος, δηλαδή έχει γίνει περίσφιξη, τότε απαιτείται η χειρουργική αντιμετώπιση της.

Γιατί δημιουργούνται κήλες;

Στο κοιλιακό τοίχωμα υπάρχουν ευένδυτα σημεία, όπως : στην βουβωνική περιοχή όπου δημιουργούνται πιο συχνά στους άνδρες η βουβωνοκήλη και η όσχεοβουβωνοκήλη, ενώ πιο συχνά στης γυναίκες είναι η μηροκήλη. Στην περιοχή του ομφαλού παρατηρείται η παρά-ομφαλοκήλη, στο επιγάστριο η επιγαστρική κήλη λευκής γραμμής, ενώ όπου έχει προηγηθεί χειρουργική επέμβαση μπορεί στο σημείο της εγχειρητικής τομής να δημιουργηθεί η λεγόμενη μετεγχειρητική κοιλιοκήλη.
Επίσης υπάρχουν και άλλοι παράγοντες όπως:

Η συγγενής προδιάθεση
Η διαταραχή στη ισορροπία σύνθεσης κολλαγόνου
Αύξηση ενδοκοιλιακής πίεσης (παχυσαρκία,χρόνιος βήχας,τοκετοι,κλπ)

Θεραπευτικές Επιλογές;

Η χρήση «ζώνης» χρησιμοποιείται συχνά – δεν παρέχει αποτέλεσμα!! Η κήλες με το χρόνο μεγαλώνουν Η χειρουργική αντιμετωπίσει είναι η μόνη λύση !

Χειρουργική Αποκατάσταση Βουβωνοκήλης & Μηροκήλης

Η παρουσία βουβωνοκήλης ή μηροκήλης είναι ένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση, για να έχουμε μικρότερο ποσοστό υποτροπής, η χρήση «πλέγματος» θεωρείται το Golden Standard. Η τοποθέτηση γίνεται με την κλασσική «ανοικτή» τεχνική ή με την «λαπαροσκοπική τεχνική».

 

laparoscopic surgery mediterraneo hospital - Βουβωνοκήλη εώς Κοιλιοκήλη - Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση

Χειρουργική Αποκατάσταση Ομφαλοκήλης & Κοιλιοκήλης

Η θεραπεία της Ομφαλοκήλης , Κοιλιοκήλης και Μετεγχειρητικής Κήλης είναι επίσης η χειρουργική επέμβαση. Εδώ, η χρήση πλέγματος έχει ένδειξη όταν το «στόμιο» του χάσματος είναι μεγαλύτερο από 3 εκατοστά.Η χειρουργική αποκατάσταση με πλέγμα, είτε κλασσικά «ανοικτά» είτε «λαπαροσκοπικά» αποτελεί τη μόνη και μόνιμη θεραπευτική αντιμετώπιση.
Πλεονεκτήματα της Λαπαροσκοπικής τεχνικής
Μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις της Γενικής Χειρουργικής κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, που αναπτύχθηκε κυρίως την τελευταία δεκαετία με την χρήση των οπτικών ινών και της τεχνολογίας video, είναι η επανάσταση της Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής. Που οφείλεται όμως αυτή η επανάσταση; Στο γεγονός ότι με την τεχνική αυτή εκτελούνται καθιερωμένες χειρουργικές επεμβάσεις, με τα εξής πλεονεκτήματα :

1. Xωρίς σημαντικό χειρουργικό τραύμα («minimally invasive surgery” ή «ελάχιστα επεμβατική χειρουργική»)
2. Με μεγέθυνση εικόνος 10-15 φορές και καλύτερο φωτισμό,
3. Λιγότεροι απώλεια αίματος,
4. Λιγότερο χειρουργικό τραυματισμό επί των ιστών με αποτέλεσμα,
5. Γρήγορη ανάρρωση,
6. Γρήγορη έξοδο από το νοσοκομείο,
7. Μικρότερο κόστος νοσηλείας,
8. Ταχεία επάνοδο στην εργασία,
9. Έλλειψη μετεγχειρητικών επιπλοκών που έχουν σχέση με το τραύμα (διαπύηση, διάσπαση, κήλη και χρόνιο άλγος.

Η λαπαροσκοπική τεχνική αποφεύγει την κλασσική εγχειρητική τομή. Η επέμβαση γίνεται από 3-4 μικρές οπές 0.5 και 1 εκατοστά από οπούεισάγονται ειδικά Trocar Cannula που επιτρέπουν την εισαγωγή του λαπαροσκόπιου και των λαπαροσκοπικών εργαλείων. Το μεγάλο πλεονέκτημα προέρχεται από αυτή την απουσία της εγχειρητικής τομής με αποτέλεσμα την μείωση τυχών επιπλοκών που σχετίζονται με την “τομή”.
Πρώτον, επιπλοκές που έχουν σχέση με το αναπνευστικό σύστημα π.χ. ατελεκτασίες και πνευμονίες έχουν μειωθεί λόγο της καλύτερης αναπνοής μετεγχειρητικά που οφείλεται στον μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και γρήγορης κινητοποιήσεως των ασθενών που επίσης συμβάλει,
Δεύτερον, η μείωση επιπλοκών από το φλεβικό σύστημα των κάτω άκρων π.χ. θρομβοφλεβίτιδα και πνευμονική εμβολή.
Τρίτον, επιπλοκές που έχουν άμεση σχέση με την εγχειρητική τομή π.χ. λοίμωξη, διαπύηση, διάσπαση και μετεγχειρητικών κηλών αυτών είναι πολύ σπάνιες.
Τέταρτον, η μετεγχειρητική νοσηλεία είναι λιγότερη από 24 ώρες π.χ. στην λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή, και η επιστροφή στην καθημερινή απασχόληση γίνεται σε 4-6 ημέρες.
Πέμπτον, το άριστο αισθητικό αποτέλεσμα.

Το μεγάλο ερώτημα ήταν πως μια “καινούργια” τεχνική έγινε αποδεκτή από τόσους χειρουργούς και ασθενείς παγκοσμίως τόσο γρήγορα;
Η απάντηση είναι στα πλεονεκτήματα που παρέχει η μέθοδος στον Χειρουργό και παράλληλα στο Aσθενή του.

Ένας “Νέος Τόπος Ιατρών”

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Γεώργιος Αθανασίου – Επιστημονικός Διευθυντής Mediterraneo Hospital, 02-07-2008

16A 300x200 - Ένας "Νέος Τόπος Ιατρών"Το Mediterraneo Hospital είναι ο «νέος τόπος ιατρών», μία σύγχρονη κλινική στελεχωμένη από ανθρώπους με ήθος και επιστημονική αξιοσύνη, που μοιράζονται το κοινό όραμα της εισφοράς στον άνθρωπο. Στους χώρους του η προηγμένη τεχνολογία συναντά την προσωπική ευαισθησία μ’ έναν τρόπο ιδιαίτερο, σχεδόν μοναδικό, κάτι που μεταφράζεται σε αποτελεσματικότητα, εγγύηση και εμπιστοσύνη.

Στην ανανεωμένη ιστοσελίδα της Κλινικής Mediterraneo διαβάζουμε ότι αποτελεί ένα «νέο τόπο γιατρών».Ποια είναι η φιλοσοφία οργάνωσης και λειτουργίας της κλινικής και πώς διαμορφώνεται το εργασιακό περιβάλλον μέσα στα τμήματα και τους χώρους της;

Στόχος πρωταρχικός με το ξεκίνημα ήταν η ενσωμάτωση των νέων γιατρών και νέων συνεργατών στα ήδη λειτουργούντα τμήματα και κλινικές, ώστε οι συνεργάτες γιατροί να λαμβάνουν την υποστήριξη των τμημάτων, να κερδίζουν από την εμπειρία των παλιότερων και να λαμβάνουν χωρίς στεγανά τη συνδρομή των άλλων ειδικοτήτων. Για τον ασθενή το όφελος είναι προφανές, γιατί δεν στηρίζεται μόνο στην ικανότητα του προσωπικού του γιατρού αλλά μέσω αυτού λαμβάνει την πλήρη υποστήριξη ενός επιστημονικού οργανισμού. Για το λόγο αυτό από την πρώτη στιγμή αποφασίστηκε η δημιουργία και συντήρηση οργανωμένων κλινικών οι οποίες υποδέχονται τους συνεργάτες γιατρούς και τους ασθενείς. Παρά το αυξημένο κόστος του μοντέλου, αυτό σε βάθος χρόνου απέδωσε καρπούς και η αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση και η ικανοποίηση των ασθενών είναι σε υψηλά standards. Είμαστε από τα λίγα ιδιωτικά θεραπευτήρια που έχουμε υιοθετήσει το μοντέλο αυτό και είμαστε εξαιρετικά ευτυχείς που οι ενδοκλινικές σχέσεις μεταξύ των γιατρών βρίσκονται σε άριστο επίπεδο, χωρίς πρακτικά καμιά ανάγκη διοικητικής παρέμβασης. Ο επιστημονικός ιστός της κλινικής καταφέρνει να λειτουργεί αποτρεπτικά σε τακτικές που δεν είναι σύμφωνες με τη σύγχρονη επιστημονική αντίληψη και προς όφελος των ασθενών.

Με χαρά παρατηρούμε ότι τόσο ο εργαστηριακός όσο και ο ξενοδοχειακός εξοπλισμός της κλινικής έχουν ανανεωθεί σε μεγάλο βαθμό. Ποια είναι η υποδομή της κλινικής και ποιες υπηρεσίες μπορεί να παρέχει στους ασθενείς;

Η ύπαρξη νοσηλευτικών μονάδων είναι εξ ορισμού συνυφασμένη με την διαρκή εξέλιξη και αναβάθμιση σε υπηρεσίες και σε εξοπλισμό με τον οποίο οι υπηρεσίες διατίθενται. Ως εκ τούτου, το πολύ καλό ανθρώπινο δυναμικό όφειλε να υποστηριχθεί με τον τελευταίου τύπου εξοπλισμό, ώστε να προσφέρει το μέγιστο των ικανοτήτων του.

Πώς διαμορφώνεται το τοπίο στην ιδιωτική περίθαλψη τα τελευταία χρόνια και ποια μπορεί να είναι η θέση των περιφερειακών κλινικών μονάδων;

Ήδη ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα έχει ένα σημαντικό μερίδιο αγοράς, αλλά ο τρόπος παροχής υπηρεσιών είναι χωρίς σχέδιο. Οι επενδύσεις που ανακοινώνονται και εκτελούνται είναι πρόχειρες και δεν λαμβάνουν υπόψη τους ότι ο αριθμός των ασθενών – άρα και των κλινών που απαιτούνται – είναι δεδομένος. Το σύνολο των κλινών – δημόσιων και ιδιωτικών – είναι πολύ πάνω από τις ανάγκες και για να καλυφθούν οι κλίνες των ιδιωτικών επενδύσεων θα πρέπει να γίνει μεταφορά ασθενών από το κρατικό σύστημα.

Αυτό, βέβαια, είναι πολύ πιθανό να συμβεί καθ’ όσον το κόστος της κρατικής κλίνης – άρα το κόστος για το φορολογούμενο – είναι πολλαπλάσιο του κόστους μιας ιδιωτικής κλίνης, και αυτό αποδείχθηκε στην πράξη με την αγορά κλινών εντατικής από τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια από το υπουργείο Υγείας τα τελευταία δύο χρόνια. Ίσως, λοιπόν, η ανάγκη εξοικονόμησης πόρων και συμμαζέματος των κρατικών νοσοκομείων οδηγήσει επισήμως σε μεταφορά δραστηριοτήτων στα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, κάτι που η πλειοψηφία του πληθυσμού σήμερα το επιθυμεί μεν αλλά δεν μπορεί να το αγοράσει.

Ποιες είναι οι δραστηριότητες της κλινικής σας σε ό,τι αφορά τον τομέα της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης; Ποιες πρωτοβουλίες θα αναλάβετε και στο μέλλον;

Αυτή τη στιγμή στην κλινική υπάρχει και λειτουργεί –και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό– το μόνο έως σήμερα στον ιδιωτικό τομέα αναγνωρισμένο κέντρο εκπαίδευσης ATLS (Advance Trauma Life Support). Κάθε μήνα εκπαιδεύονται και επανεκπαιδεύονται 24 γιατροί όλων των ειδικοτήτων στην επείγουσα αντιμετώπιση ασθενών με τραύμα. Επίσης, η κλινική διοργανώνει τουλάχιστον δύο φορές ετησίως επιστημονικές ημερίδες σε μια προσπάθεια συνεχούς επιστημονικής εκπαίδευσης του προσωπικού και των συνεργατών γιατρών.

Σε ποιους ακόμα τομείς παροχής ιατρικής περίθαλψης θα επεκταθεί μελλοντικά το Mediterraneo;

Το Mediterraneo καλύπτει ένα ήδη ένα ευρύ φάσμα ιατρικών υπηρεσιών. Δημιουργούνται διαρκώς, στο πλαίσιο των τμημάτων που ήδη λειτουργούν, εξειδικευμένα τμήματα για την πληρέστερη αντιμετώπιση των ασθενών. Μόνιμος στόχος είναι η διαρκής βελτίωση. Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι η χωρίς σχεδιασμό επέκταση σε όλο των φάσμα των ιατρικών εφαρμογών αλλά η άριστη εκτέλεση και παροχή υπηρεσιών στα τμήματα που αναπτύσσουμε.

Οι ανάγκες για χώρο υποδομών είναι συνεχείς. Για το λόγο αυτό γίνεται κτιριακή επέκταση με νέα πτέρυγα νοσηλείας και χώρους υποδομών, ώστε να δοθεί επιπλέον χώρος στις ήδη υπάρχουσες δομές, για να μπορούν να φιλοξενήσουν τη νεότερη τεχνολογία με άνεση για τον ασθενή και τους εργαζόμενους. Η νέα πτέρυγα θα είναι λειτουργικά έτοιμη την άνοιξη του 2009.

laparoscopic surgery mediterraneo hospital - Τι είναι η Λαπαροσκοπική Χειρουργική;

Τι είναι η Λαπαροσκοπική Χειρουργική;

By ΓΕΝΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
Μιχάλης Βοργιάς, MD, FACS – Γεν. Χειρουργός, Mediterraneo Hospital,  27-06-2008

Η αλματώδης εξέλιξη της Ιατρικής τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια επιτρέπει στους ειδικά εκπαιδευμένους χειρουργούς, τη δυνατότητα να εκτελούν χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς να «ανοίγουν» τους ασθενείς. Η μέθοδος ονομάζεται Λαπαροσκοπική Χειρουργική.

Ο όρος Λαπαροσκόπηση σημαίνει την επισκόπηση των ενδοκοιλιακών οργάνων διά μέσου μίας μικρής τομής μήκους λίγων χιλιοστών, όπου εισάγεται το ειδικό οπτικό εργαλείο το λαπαροσκόπιο.

Ο Γερμανικής καταγωγής χειρουργός G. Kellling πραγματοποίησε το 1901 την πρώτη Λαπαροσκόπηση σε σκύλο. Αυτή ήταν η αρχή μίας καινούργιας διαγνωστικής τεχνικής που με την συνεχή παραγωγή καινούργιων εργαλείων και μηχανημάτων επέτρεψε κυρίως στους γυναικολόγους στην δεκαετία του ’60 να εφαρμόσουν διαγνωστικές λαπαροσκοπήσεις με μεγάλη ασφάλεια.

Σημαντικό ρόλο σε όλη αυτή την εξέλιξη έπαιξε ο Γερμανός Καθηγητής Γυναικολογίας Kurt Semm, ο οποίος έχει σχεδιάσει πολλά από τα λαπαροσκοπικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται και σήμερα. Η διαγνωστική κατ’αρχάς εφαρμογή της λαπαροσκόπησης εξελίχθηκε αργότερα και σε επεμβατική – θεραπευτική τις επόμενες δεκαετίες με πρωτοπόρους και τους Γυναικολόγους.

Η πρώτη μεγάλη επανάσταση στην Λαπαροσκοπική Χειρουργική πραγματοποιήθηκε το 1986, όπου το Λαπαροσκόπιο συνδέθηκε με COMPUTERCHIP T.V. CAMERA όπου η μετάδοση της οπτικής χειρουργικής εικόνας (το εσωτερικό της κοιλιακής χώρας) γίνεται σε T.V. VIDEO MONITOR. Με αποτέλεσμα μία άριστη μία άριστη ποιοτικά «εικόνα» και συγχρόνως μεγέθυνση της εξεταζόμενης περιοχής μέχρι και 16 φορές. Αυτή η προβολή στο T.V. MONITOR δείχνει την «εικόνα» όχι μόνο στον χειρουργό αλλά και σε όλη την χειρουργική ομάδα.

Η δεύτερη επανάσταση πραγματοποιήθηκε το 1987 όπου ο Γυναικολόγος Χειρουργός PHILLIP MOURET στην Λυών της Γαλλίας εκτέλεσε την πρώτη Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή (αφαίρεση της χοληδόχου κύστεως) σε άνθρωπο.

Το γεγονός αυτό άνοιξε τους ορίζοντες στην Λαπαροσκοπική Χειρουργική. Σε μηδενικό χρόνο η Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή έγινε η πιο δημοφιλής Λαπαροσκοπική Επέμβαση. Μονο στον Καναδά το 1992 έγιναν περίπου 25.000 Λαπαροσκοπικές χολοκυστεκτομές.

10 laparoskopiki2 - Τι είναι η Λαπαροσκοπική Χειρουργική;Πως γίνεται η επέμβαση;
Αρχικά με μία μικρή τομή 1 εκ. κάτω από τον ομφαλό, ο χειρουργός εισάγει το πρώτο TROCAR 10 χιλιοστών και διαμέσου αυτού εισάγει το CO2, στην συνέχεια τοποθετείται το Λαπαροσκόπιο που είναι συνδεδεμένο με την VIDEO CAMERA και το T.V. MONITOR έτσι ακολουθεί ο έλεγχος των ενδοκοιλιακών οργάνων και η τοποθέτηση 3 επιπλέον TROCAR (5 χιλ.)που χρησιμοποιούνται για την τοποθέτηση των ειδικών λαπαροσκοπικών εργαλείων. Αποκολλάται ολόκληρη η χοληδόχος κύστης μαζί με τις «πέτρες» από την κοίτη του ήπατος και αφαιρούνται διά μέσου του ομφαλικού TROCAR. Η επέμβαση διαρκεί περίπου 40 λεπτά.

Τι πρέπει να ξέρει ο Χειρουργός;
Ο χειρουργός πρέπει να είναι γνώστης αυτής της καινούργιας τεχνολογίας όχι μόνο από χειρουργικής πλευράς αλλά και από την πλευρά των μηχανημάτων. Πρώτον, πρέπει να γνωρίζει καλά τα εργαλεία που χρησιμοποιεί, να είναι σε θέση να αναγνωρίσει και να αντιμετωπίσει τυχών βλάβες αυτών. Δεν μπαίνει πλέον στο χειρουργείο ο χειρουργός με μόνο το νυστέρι στο χέρι.
Δεύτερον, να είναι γνώστης της Λαπαροσκοπικής τεχνικής και αυτό έχει σχέση με την εκπαίδευση του σε αυτή την VIDEO-ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ.

Τι πρέπει να ξέρει ο Ασθενής;
Οι πιθανοί κίνδυνοι και επιπλοκές πρέπει να εξηγούνται από το χειρουργό στον ασθενή πριν υποβληθεί σε οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση. Οσον αφορά την Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή, πρέπει να γνωρίζει το γεγονός ότι η εγχείρηση μπορεί να μην είναι εφικτή Λαπαροσκοπικά (περίπου 2%) λόγο π.χ. κάποιος τεχνικός λόγος (πολύ στερεές συμφύσεις ή οξύτατη φλεγμονή) και ο χειρουργός να μετατρέπει την επέμβαση στην κλασσική «ανοικτή» μέθοδο.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα:

  • Για τον Χειρουργό
    Με την μεγέθυνση (μέχρι και 16 φορές) που παρέχει η Λαπαροσκοπική τεχνική ο χειρουργός έχει τη δυνατότητα να δει με μεγάλη λεπτομέρεια ανατομικά στοιχεία που με την ανοικτή μέθοδο δεν θα ήταν εύκολο. Επίσης με την αρχική τομή του 1 εκ. (όπου εισάγεται το λαπαροσκόπιο) έχει την δυνατότητα να ελέγξει όχι μονο την πάσχουσα περιοχή ή όργανο αλλά όλη την ενδοκοιλιακή χώρα, π.χ. σε γυναίκα που θα υποβληθεί σε Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή μπορεί ο χειρουργός να ελέγξει την μήτρα, τις ωοθήκες κλπ.
    Επίσης σημαντικό είναι η δυνατότητα καταγραφής σε DVD ολόκληρης της χειρουργικής επέμβασης για μελλοντική χρήση και για εκπαίδευση νεότερων χειρουργών.
  • Για τον Ασθενή
    Τα πλεονεκτήματα είναι πολλαπλά. Η έλλειψη της χειρουγικής «τομής» μειώνει σημαντικά το εγχειρητικό STRESS. Η μέθοδος μπόρεσε να επικρατήσει τόσο γρήγορα και να αντικαταστήσει τις ανοικτές μεθόδους πρώτα απ’όλα γιατί σχεδόν εκμηδένισε τον πόνο.
    Κατά πρώτον, ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος συνεπάγεται αφ’ ενός μεν την καλύτερη αναπνευστική λειτουργία (αναπνοή) αφ’ ετέρου δε την ταχύτατη δυνατότητα κίνησης του ασθενή την ίδια μέρα μετά την επέμβαση, με αποτέλεσμα την μείωση των πιθανών μετεγχειρητικών επιπλοκών λ.χ. ατελεκτασίες, πνευμονίες και θρομβοφλεβίτιδες. Κατά δεύτερο λόγο, οι επιπλοκές που έχουν σχέση με την «τομή» όπως λοίμωξη, διάσπαση ή μετεγχειρητική κήλη είναι σπάνιες.
    Τέλος, το αισθητικό αποτέλεσμα είναι άριστο ο δε χρόνος νοσηλείας είναι λιγότερο από 24 ώρες.

Ποιες άλλες επεμβάσεις γίνονται Λαπαροσκοπικά;
H Λαπαροσκοπική τεχνική από παλαιά επέτρεψε στους Γυναικολόγους να εκτελούν πολλές γυναικολογικές επεμβάσεις με ασφάλεια Λαπαροσκοπικά (αφαίρεση κύστης ωοθήκης, πλαστική σαλπίγγων, ενδομητρίωση, εξωμήτριο κύηση, λύση συμφύσεων, υστερεκτομή κλπ)
Το φάσμα των επεμβάσεων της γενικής χειρουργικής που εκτελούνται σήμερα λαπαροσκοπικά επεκτείνεται.
Μερικά παραδείγματα είναι: Πλαστική βουβωνοκήλης, μηροκήλης και κοιλιοκήλη, κιρσοκήλη, αφαίρεση σκωληκοειδούς απόφυσης, σπληνεκτομή, διαφραγματοκήλη κλπ.

Nέο Επιχειρηματικό Τοπίο στο χώρο της Ιδιωτικής Υγείας

By ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Γεωργία Δραγίνη, Αντιπρόεδρος Δ.Σ. του Mediterraneo Hospital, M.D. Science and Life Style Magazine, Μάιος – Ιούνιος 2007

29-06-2007

Το τελευταίο καιρό υπάρχει έντονο παρασκήνιο εξελίξεων στο ιδιωτικό τομέα της υγείας που περιλαμβάνει φήμες εξαγορών και καινούργια επενδυτικά σχέδια.Ποια είναι η άποψη σας για όλη αυτή την κινητικότητα που παρατηρείται; Πως πιστεύεται ότι πρόκειται να διαμορφωθεί το σκηνικό στο μέλλον;

H κινητικότητα που παρατηρείται είναι απολύτως φυσιολογική με δεδομένο τους χρόνους που διανύουμε. Η χώρα μας ακολουθεί τους ρυθμούς ανάπτυξης και εξέλιξης των αναπτυσσομένων Ευρωπαϊκών χωρών τα τελευταία 15 έτη. Το παρόν status του χώρου θα μεταβληθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό κατά την επόμενη δεκαετία. Οι αφορμές για τις μεταβολές αυτές είναι αφενός, ο σταδιακός απεγκλωβισμός από την πιεστική σκεπή των κρατικών φορέων, αφετέρου η διείσδυση ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών στο οικονομοτεχνικό πλαίσιο της αγοράς.
Η παραδοχή ότι ο χώρος της υγείας διακατέχεται από υψηλούς δείκτες απόδοσης δημιουργεί νέο δυνητικό επιχειρηματικό τοπίο. Με κριτήριο την οικονομική ανάπτυξη του χώρου μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι δραστηριοποιούνται ή έχουν εκκινήσει την εμπλοκή τους στο χώρο.
Πιθανόν στα άμεσα μελλοντικά διαστήματα να παρουσιαστούν και νέα επιχειρηματικά μπλοκ τα οποία θα επιδιώξουν ακόμα και να αντικαταστήσουν την θέση ων ήδη υφισταμένων.
Όλες αυτές οι κινήσεις είνάι αναμενόμενες όταν μιλάμε για ένα καθεστώς αγοράς το οποίο είναι υπό διαμόρφωση.
Η ουσία όμως κατά την γνώμη μου είναι ότι σε βάθος χρόνου θα παραμείνουν εκείνοι οι οποίοι έχουν πραγματικά τεχνογνωσία της ποιοτικής παροχής υπηρεσίας υγείας.

Πρόσφατα Βρετανοί ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν σε ελληνικά ιδιωτικά νοσοκομεία. Μπορεί η Ελληνική υγεία να καταστεί εξαγώγιμο προϊόν σε άλλες χώρες;

Σύμφωνα με στατιστικές το 10 % των Ευρωπαίων χρησιμοποιεί υπηρεσίες υγείας άλλων χωρών σε συνδυασμό με τουρισμό.
Χώρες των οποίων το σύστημα υγείας είτε είναι ιδιαίτερα ακριβό είτε διατηρεί λίστες αναμονής είναι αυτές από τις οποίες θα μπορούσαν να προκύψει υποψήφιο κοινό.
Οι υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα έχουν πολύ χαμηλότερο κοστολόγιο από τις αντίστοιχες των «ανεπτυγμένων» δυτικών χωρών.
Αυτό από μόνο του ή και σε συνδυασμό με τις τουριστικές δυνατότητες που η χώρα μας προσφέρει θα μπορούσε να είναι δελεαστικό για αρκετούς Ευρωπαίους πολίτες.
Είναι αξιοσημείωτο ότι η γειτονική Τουρκία το έχει αξιοποιήσει εντυπωσιακά και αποτελεί έναν από τους συχνότερους προορισμούς για λόγους υγείας.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να μπει δυναμικά στο κομμάτι της παροχής υπηρεσιών υγείας σε ασθενείς άλλων κρατών.
Υπάρχει σημαντικός αριθμός διαθέσιμων κλινών κυρίως στο λεκανοπέδιο και υψηλή ποιότητα ιατρονοσηλευτικών υπηρεσιών.
Σε μια τέτοια προοπτική θεωρώ ότι μόνον ο ιδιωτικός τομέας θα μπορούσε να αντεπεξέλθει καθώς τα προβλήματα οργάνωσης, προγραμματισμού, σωστής διάθεσης προσωπικού κ.α. που ταλανίζουν το δημόσιο τομέα καθιστούν αδύνατο το συντονισμό για ένα τέτοιο σχέδιο.
Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα με τις εξαιρετικές φυσικές ομορφιές που διαθέτει θα μπορούσε να προσελκύσει σημαντικό αριθμό ατόμων που να συνδυάσουν το «τερπνόν μετά του ωφελίμου» και η Ελληνική υγεία να φέρει εισροή σεβαστού ξένου συναλλάγματος.

Για ποιο λόγο ο Έλληνας ασθενής έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας; Πως ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να συνεργαστεί με το δημόσιο προς όφελος του ασθενή και πως θα διαμορφωθεί στο μέλλον αυτή σχέση;

Ο Έλληνας ασθενής έχει συνδέσει το κρατικό Νοσοκομείο ( και δυστυχώς όχι αδικαιολόγητα) με ένα χώρο ταλαιπωρίας, πλημμελούς ή χρονοβόρας εξυπηρέτησης, νοσηλείας σε ακατάλληλες συνθήκες.
Γι αυτό το λόγο προτιμά να χρησιμοποιεί τις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας.
Τα τελευταία χρόνια αυτό αυξάνεται όλο και περισσότερο καθώς το κρατικό σύστημα υγείας δεν παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης. Για τον ίδιο λόγο ενισχύεται και η χρήση των ασφαλειών ζωής που καλύπτουν τις νοσηλείες κατεξοχήν σε ιδιωτικά νοσοκομεία.
Το δημόσιο σύστημα υγείας είναι η ραχοκοκκαλιά ενός κράτους.
Βέβαια, καθώς οφείλει να έχει και κοινωνικό πρόσωπο αναλαμβάνοντας το κόστος νοσηλείας χαμηλών οικονομικών ομάδων και ανασφάλιστων το κόστος λειτουργίας του είναι υψηλό.
Η πλήρωσή του από δημόσιους υπαλλήλους κάνει το σύστημα ακόμη πιο δαπανηρό και λιγότερο ευέλικτο.
Ο ιδιωτικός τομέας έχει μεγαλύτερη δυνατότητα οικονομικής διαχείρισης των υπηρεσιών του. Υπάρχει μεγάλος αριθμός υπηρεσιών που έχει αυξημένο κόστος για το Δημόσιο. Θα μπορούσε πολύ απλά και εύκολα να υπάρχει συνεργασία ιδιωτικού – Δημόσιου τομέα σε κάποιες από αυτές μετά από οικονομική μελέτη και με πακέτα χαμηλού κόστους. Το αποτέλεσμα θα ήταν άμεση εξυπηρέτηση για τους ασθενείς και οικονομία για τα ασφαλιστικά ταμεία.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς, τέτοιες συνεργασίες είναι taboo για την πολιτεία.
Οι πολιτικοί θέλουν να παρουσιάζουν ότι η υγεία παρέχεται δωρεάν και άρτια στα δημόσια ιδρύματα και περιττεύει η παρουσία των ιδιωτικών.
Η αρτιότητα όμως και της ποιότητας στην παροχή υγείας δεν διασφαλίζεται δυστυχώς. Τα ποσοστά των πολιτών που στρέφονται στα ιδιωτικά ιδρύματα και που αυξάνονται ετησίως είναι αποστομωτικά.
Το μήνυμα θα έπρεπε να είχε ήδη ληφθεί. Κάποιες κινήσεις οικονομικής διαχείρισης των υπηρεσιών θα έπρεπε να είχαν ήδη δρομολογηθεί.
Κάποια στιγμή, η ανάγκη επιβίωσης των ασφαλιστικών ταμείων θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη συνεργασία ιδιωτικού – δημόσιου τομέα. Είναι απλά θέμα λογικής οικονομικής διαχείρισης.

Ποιες είναι οι διαφορές στον τρόπο λειτουργίας των δημόσιων και των ιδιωτικών νοσοκομείων. Τι συνεπάγεται αυτό για τον ασθενή;

Τα δημόσια νοσοκομεία έχουν πολλές υπηρεσίες, ειδικότητες, ευρύ πεδίο εφαρμογών, μεγάλο αριθμό προσωπικού.
Το μέγεθός τους και μόνο δημιουργεί μια δυσκολία στην οργάνωση και διαχείριση τους.
Η προσέγγιση τους απ΄ τον ασθενή είναι εύκολη και οικονομική, οι υπηρεσίες ωστόσο που λαμβάνει είναι συνήθως υποβαθμισμένες όσον αφορά κυρίως τα ξενοδοχειακό κομμάτι και το service.
Από την άλλη, οι υπηρεσίες των δημόσιων νοσοκομείων στερούνται κάθε λογιστικής λογικής εσόδων – εξόδων και το τεράστιο κόστος λειτουργίας τους επιβαρύνει σε πολύ μικρό ποσοστό τα ασφαλιστικά ταμεία και κυρίως τον κρατικό προϋπολογισμό.
Τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια έχουν υψηλό ξενοδοχειακό εξοπλισμό, συνήθως και εξαιρετικό service που αναπτύσσεται στο τρίπτυχο ταχύτητα – εξυπηρέτηση – αξιοπιστία.
Έχουν ένα σημαντικό κόστος λειτουργίας, δεν επιδοτούνται από το κράτος και το κόστος αυτό μεταφέρεται στον ασθενή. Ο τελευταίος συνήθως μένει ικανοποιημένος από τις υπηρεσίες που λαμβάνει αλλά δυσαρεστημένος από το τίμημα που καλείται να καταβάλλει γι’ αυτές.

Βλέπουμε αρκετούς γιατρούς που αφήνουν το δημόσιο τομέα για να συνεργαστούν με τον ιδιωτικό. Θεωρείται ότι το εργασιακό καθεστώς των γιατρών στον ιδιωτικό τομέα έχει πλεονεκτήματα; (επίπεδο αμοιβών και εργασιακές συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα σε σχέση με το δημόσιο;

Οι ιατροί που εγκαταλείπουν το δημόσιο τομέα συνήθως είναι άνθρωποι που έχουν χρηματίσει χρόνια σε αυτόν και έχουν κουραστεί από τις συνθήκες εργασίας. (δύσκολο και δυσλειτουργικό εργασιακό περιβάλλον όπου συχνά γίνονται αντικείμενα της επιθετικότητας των ασθενών που δυσανασχετούν με το σύστημα, πολλές εφημερίες, χαμηλές παροχές κ.α.)
Στον ιδιωτικό τομέα οι εργασιακές συνθήκες είναι σαφώς πολιτισμένες, το σύστημα γρήγορο και οργανωμένο, η δουλειά πιο ξεκούραστη και οι αποδοχές κυμαίνονται από όμοιες με το δημόσιο έως και αρκετά υψηλότερες (εξαρτάται από το νοσηλευτικό ίδρυμα και από το συμβόλαιο εργασίας).
Βέβαια υπάρχει πάντα η ανασφάλεια της εργασίας καθώς στην ιδιωτική αγορά η αμοιβή του κάθε εργαζομένου είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ικανότητα, την αποτελεσματικότητα και την εργατικότητα του.

Πιστεύετε ότι είναι ακριβή η ιδιωτική υγεία στη χώρα μας; Ποιό είναι το επίπεδο των υπηρεσιών που παρέχει; Γίνεται επένδυση στις νέες τεχνολογίες; Πως συμβιβάζεται το επιχειρηματικό κέρδος με την παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών και όσο το δυνατόν καλύτερη περίθαλψη;

Η ιδιωτική υγεία στη χώρα μας δεν είναι ακριβή όταν την συγκρίνουμε με τα υπόλοιπα κράτη – μέλη της Ε.Ο.Κ.Αυτό προκύπτει με τη σύγκριση κόστους των διαφόρων πράξεως, εξετάσεων, διαγνωστικών δοκιμασιών κ.α. της Ελλάδας με χώρες του εξωτερικού.
Ο ανταγωνισμός που υπάρχει θέτει τον πήχη υψηλά με αποτέλεσμα να επενδύονται διαρκώς κεφάλαια σε νέες τεχνολογίες και να παρέχεται ένα εξαιρετικό επίπεδο υπηρεσιών το οποίο και είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση επιχειρηματικού κέρδους.

Ποιά είναι η άποψή σας για την ίδρυση ιδιωτικών ιατρικών σχολών; Τι πιστεύετε ότι πρόκειται να γίνει στο μέλλον;

Στην Ελλάδα δεν μπορούμε ακόμα να μιλήσουμε για μεγάλη διασπορά του συγκεκριμένου concept.
Oι ιδιωτικές σχολές υγείας είναι μια νεοσύστατη διαδικασία παροχής εκπαίδευσης προερχόμενης κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Προσωπικά θεωρώ ότι μπορούν να βοηθήσουν τα μέγιστα σε ότι αφορά την δημιουργία αντίληψης, νοοτροπίας και συνείδησης υγείας. Εκτός των άλλων θα επιταχύνει την αναπαραγωγή ποιοτικού ανθρωπίνου δυναμικού, γεγονός που θα ενισχύσει τα ιδιωτικά ιδρύματα με την προσθήκη αξιόπιστων στελεχών. Ο στόχος για την διεύρυνση αυτής της λογικής θα πρέπει να είναι η δημιουργία ομοσπονδίας ιδιωτικών κλινικών όπου εκεί να αναπτυχθούν – με συγκεκριμένη ταυτότητα – οι σχολές αυτές.

Ποια είναι τα σχέδια της νοσοκομειακής σας μονάδας για το μέλλον;

Το «Mediterraneo Hospital» είναι δημιουργία των τελευταίων 2 ετών και πήρε τη θέση της «Κλινικής Δραγίνη» που είχε παράδοση 30 ετών στο χώρο της υγείας.
Η μέχρι τώρα πολιτική του νοσηλευτηρίου ενσαρκώνει την πρόθεση να αποτελέσει μία σημαντική νοσοκομειακή μονάδα όχι μόνο για την περιοχή της Νοτίου Αθήνας αλλά και για το ευρύτερο λεκανοπέδιο.
Και τα μελλοντικά σχέδια κινούνται στο ίδιο πλαίσιο.
Ήδη έχει δρομολογηθεί ένα υψηλό επενδυτικό πλάνο που περιλαμβάνει επέκταση της μονάδας με προσθήκη υπόγειων χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων 100 θέσεων συνολικά, δημιουργία νέων εργαστηρίων και θεραπευτικών μονάδων και αύξηση των διαθέσιμων νοσηλευτικών κλινών.
Στην τελική του μορφή το νοσοκομείο θα καλύπτει 11.000 τ.μ. με όλες τις ειδικότητες σ΄ ένα νευραλγικό σημείο στην ταχέως αναπτυσσόμενη περιοχής της Γλυφάδας και με πρόσβαση από όλη την Αθήνα μέσα από το σταθμό του μετρό που θα μπει σε κυκλοφορία την επόμενη χρονιά.

Το σύνολο των υπηρεσιών του “MEDITERRANEO HOSPITAL” σε πιο κεντρικό άξονα έχει σχεδιαστεί;

Η διοίκηση του Mediterraneo Hospital επιτελείται από ιατρούς. Αυτό σημαίνει ότι γνωρίζουμε καλά τι χρειάζεται ο ασθενής αλλά και ποιες είναι οι απαιτήσεις των ιατρών για να παρέχουν απρόσκοπτα και αποτελεσματικά το έργο τους.
Στόχος μας είναι η παροχή εγγυημένης ποιότητας.
Σε κάθε τομέα που σχετίζεται με το νοσηλευτήριο.
Ποιότητα στην επιλογή συνεργατών, στην φροντίδα του ασθενή, στην καθαριότητα, στην τεχνολογική υποδομή, στην πρόληψη, στην ταχύτητα, στην εξυπηρέτηση, στην αξιοπιστία.
Ποιότητα που εκφράζεται με την πρόθεση μας να δώσουμε τη βέλτιστη λύση σ’ αυτούς που μας εμπιστεύονται το πιο ακριβό αγαθό τους, που εκφράζεται με τη θέση μας να προασπιζόμαστε το επιστημονικά σωστό, ακόμη και αν αυτό συγκρούεται με το οικονομικά προτιμότερο.
Η θέση αυτή αποτελεί για μας στάση ζωής.
Και νομίζω ότι αυτή είναι η ταυτότητά μας.